أعوذ بك من الجشع و الهلع . ص 269 ( خدايا ) از حرص و ولع به تو پناه مىبرم . ان قوما لبسوا . . . ص 256 بدرستى كه گروهى كه اين جامه‌هاى خز و عمامه‌هاى نازك را پوشيدند و خانه‌هاى خويش را وسعت بخشيدند و گورهاى خود را تنگ كردند و چارپايانشان را فربه و دين خود را ضعيف ساختند ، خوراك يكى از ايشان غصبى و خدمتگزارش خدمتگزار اجبارى است . بر سمت چپ خود تكيه مىزند و از غير مال خود مىخورد تا آنگاه كه تخمه او را فرا مىگيرد مىگويد : اى كنيز ، داروى هضم را بياور . واى بر تو ! و آيا جز دينت را از بين مىبرى ؟ ! كجايند مستمندان ( سفره تو ) ؟ ! كجايند يتيمان ( خوان ) تو ؟ ! كجاست آنچه خدا تو را به آن فرمان داده است ؟ كجاست انكم لن تسعوا الناس . . . ص 249 شما با مالهايتان نمىتوانيد مردم را به سوى خود جذب كنيد ، پس آنها را با خويهاى ( پسنديده ) تان به سوى خود جذب كنيد . ان مما ينبت الربيع . . . ص 268 بدرستى كه برخى از گياهانى كه در بهار مىرويد گياهى است كه به سبب پرخورى مىكشد يا مشرف به مرگ مىكند . انه نهى عن . . . ص 297 پيامبر ( ص ) از استنجاء با پشكل و استخوان نهى كرد . اهل الدنيا كركب . . . ص 111 اهل دنيا همانند سوارانى هستند كه حركت داده مىشوند و ايشان در خوابند . اهل الدنيا كصور . . . ص 108 ساكنان دنيا مانند عكسهاى داخل كتابند كه هرگاه برخى از آنها باز مىشود برخى ديگر پيچيده مىگردد . « ب » بالحنيفية السهلة . ص 250 به دين پاك آسان برانگيخته شدم .